|
پاورقي
ها:
1
–
پروفسور آندره گدار، آثار ايران، ترجمة
سيد محمد تقي مصطفوي، 1316 خورشيدي، ص 98 تا 100
.
2
–
به صفحات بعد مراجعه شود.
3
–
ايضاً آثار ايران ، ص 99 .
4
–
هنر ايران، تأليف پروفسور آندره گدار،
ترجمة دكتر بهروز حبيبي، تهران 1345 ، ص 373 .
5
–
ايضاَ همان كتاب و همان صفحه.
6
–
تاريخ صنايع ايران، تأليف دكتر ج . كريستي
ويلسن، ترجمة عبدالله فريار، 1317، ص 133 –
135 .
7
–
مساجد ايران در دورة اسلامي، از دكتر عيسي
بهنام، از شمارة 5 سال سوم مجله بررسي هاي
تاريخي ، ص 4/74 و 7/77 .
8
–
تاريخ عمومي هنرهاي مصور، جلد دوم، تأليف
علينقي وزيري، تهران 1340، ص 232 .
9
–
هنر اسلامي، تأليف پروفسور ارنست كونل،
ترجمة مهندس هوشنگ ظاهري، تهران 1347، ص 12 و
13 .
10
–
ايرانشهر، جلد اول، تهران 1342 هجري شمسي،
چاپخانه دانشگاه ، ص 827 و 828 .
11
–
مساجد ايران در دورة اسلامي از دكتر عيسي
بهنام، از شمارة 5 سال سوم مجله بررسي هاي
تاريخي ، ص86/16.
12
–
نگاهي به هنر معماري ايران، نوشتة سيد
محمد تقي مصطفوي ، تهران ، آبان 1346 .
13
–
تاريخ عرب، جلد اول، ترجمة ابوالقاسم
پاينده، تبريز 1344، ص 332 .
14
–
هنر ايران، اثر پروفسور گدار، ترجمة دكتر
بهروز حبيبي، تهران 1345، ص 350 .
15
– J.
Sauvaget, la Mosquee Omeyyade de Medine , Paris , 1974, p. 44 et 91 –
121.
16
–
به رفرانس شماره 19 مراجعه شود.
17
– A.
Godard, L'art de l'Iran, Paris, 1962, p. 323.
18
–
ايران بعد از اسلام ، تأليف عباس خليلي ،
تهران 1335 .ص 217 .
19
–
ايضاً ايران بعد از اسلام ، ص 218 .
20
–
به رفرانس شمارة 15 مراجعه شود.
21
-A.
Godars, L’art de l'Iran, 1962, pp. 331, 332, 337 Fig. 204 et 206.
22–
هنر ايران، اثر پرفسور آندره گدار، ترجمة
دكتر بهروز حبيبي، تهران 1345 ، ص 351 و 352 .
23
- به صفحات قبل، مربوط به مسجد مدينه،
مراجعه شود.
24
- هنر ايران ، اثر پرفسورگدار ، ترجمه
دكتر بهروز حبيبي، تهران 1345، ص 351 و 352.
25
– Encyclopedie
de l'Islam, T. II, 1924 – 27, p. 1170.
به
موجب نوشتة اين دايرة المعارف اغلب ساكنين
كوفه در اول اسلام ايراني بوده اند . در اين
موقع بصره و كوفه هر يك حاكم خود را داشته
ولي گاهي مركز اداري بصره با كوفه يكي
ميشده است. كوفه اهميت خاصي بدست ميآورد و
كم كم به همان اندازه اعراب جمعيت ايراني
زياد مي شد و صرف نظر از خانوادة
جنگجويانعرب، تجار، هنركاران و اهل ساير
رسته ها اغلب داراي اصالت ايراي ، در آن
مستقر شدند.
26–
عربها
قبلاً خندق را نمي شناختند. در واقعة خندق
فكر و نظر سلمان فارسي موجب ايجاد خندق
گرديد. وقتي قبائل عرب بر جنگ پيغمبر تصميم
گرفتند و مسلمين طاقت دفاع را نداشتند
سلمان چنين گفت: «ما در ايران اگر دچار
حمله و هجوم سواران ميشديم گرداگرد شهر را
كنده مانع عبور اسب و چهارپايان مي شديم.»
پيغمبر فرمود كه دور شهر را حفر كنند و
آنرا خندق، معرب كنده، ناميدند، به كتاب «ايران
بعد از اسلام به قلم عباس خليلي ، جلد اول،
تهران 1335 ، ص 8» مراجعه شود.
28
تا 32 – Edith
porada, Iran ancien, paris, 1967 p. 135, 149 .
33
و 34 – A.
U. Pope, A survey of Persian art, T. 1, 1938, p. 585.
35
–
مقصود از محل سكناي حاكم وقت دارالامارة
كوفه است كه خود مثال روشني از تأثير هنر
ساساني در هنر دوران اسلامي است. اين بنا
توسط سعد ابي وقاص سردار لشكر عرب و به
فرمان عمر خليفة دوم در مجاورت ديوار قبلة
مسجمد كوفه انجام يافت (به كتاب هنر معماري
در سرزمينهاي اسلامي، نوشتة ج. هوگ، ترجمة
دكتر پرويز ورجاوند، تهران 1348، شكل شمارة 1
مراجعه شود) . وقتي وصف اين بنا را به عمر
خليفة دوم دادند متغير گرديد و حتي سعد را
از حكمراني كوفه منفصل ساخت و بنا را به
آتش كشيد زيرا سعد تمام مراسم شاهانة
سلسلة ساساني را تقليد كرده بود و عمر تصور
مي كرد تقليد از جلال و شكوه دربار ساساني
سرانجام منجر به استقرار همان وضع در
دارالخلافه خواهد شد (به كتاب ايران بعد از
اسلام ، بقلم عباس خليلي، تهران 1335، س 218
مراجعه شود) .
36
–
38 – Idem,
A Survey of Persian art, p. 535, 544, 536.
39
– A.
U. Pope, A Survay of Persian art, T. 1, p. 433.
40
و 41 - A.
U. Pope, A Survay of Persian art, T. 1, p. 433.Idem. p. 513, 541.
42
– G.
Mascais, L'art musulaman, paris, 1962, p. 55.
43
–
به رفرانس شمارة 25 مراجعه شود.
44
– A.
U. Pope ,A Survay of Persian art, T. 1, P. 433, 430.
45
– Idem.
T. 4, P. 152 A.
46
– M.
Dieulafory, l’art antique de la Perse, T. 5, p. 102.
47
تا 49 - Edith
Porada, Iran ancien, paris, 1963, pp. 186, 193, 194.
50
– Erich
Schmidy, Excavation at Tepe Hisssar, Philadelphia, 1937, p. 339.
51-
به رفرانس شمارة 40 مربوط به مسجد جامع
گناباد، نوشتة اينجانب در شمارة 92 مجلة
هنر و مردم، خردارد 1349 مراجعه شود.
52
–
براي مطالعة گوشوار به شمارة 106 مجله هنر
ومردم، مرداد 1350 ، ص 2 تا 16، نوشتة اينجانب
مراجه شود.
53
– A.
Godard, Athar – e Iran, T. 1, 1936, p. 166.
54
- A.
Godard, Athar – e Iran, T. IV, 1949, p. 85.
55
–
هنر ايران، اثر پرفسور آندره گدار، ترجمة
دكتر بهروز حبيبي، تهران 1345 ، ص 417، شكل 224.
56
–
مساجد ايران در دورة اسلامي از دكتر عيسي
بهنام، شمارة 5 سال سوم مجلة بررسي هاي
تاريخي، ص 5/75 .
57
–
ايضاً هنر ايران، ص 376 .
58
–
براي مطالعة مسجد جامع گناباد به مجلة
شماره 92 هنر و مردم، خرداد 1349، ص 6 تا 14 ،
نوشتة اينجانب مراجعه شود.
59
–
تاريخ صنايع ايران ، تأليف دكتر ج. كريستي
ويلسن، ترجمة عبدالله فريار، تهران 1317 ، ص
137 .
60
– A.
Godard, l'art de 'Iran, paris, 1962, p. 350.
61
–
معماري اسلامي ايران در دورة ايلخانان،
اثر دونالدن. ويلبر، ترجمة دكتر عبدالله
فريار، تهران 1346، ص 37.
62
تا 64 –
هنر ايران، تأليف پرفسور آندره گدار،
ترجمة دكتر بهروز حبيبي، تهران 1345.
65
–
به رفرانس شماره 16 مراجعه شود.
66
–
هنر ايران، ترجمة دكتر بهروز حبيبي ، ص 351 .
67
–
تاريخ عمومي هنرهاي مصور، جلد دوم، تهران
1340، ص 213 .
68
–
ايضاً هنر ايران، ترجمه دكتر بهروز حبيبي.
69
–
مساجد ايران در دورة اسلامي، از دكتر عيسي
بهنام ، از شمارة 5 سال سوم مجلة بررسي هاي
تاريخي، ص 4/74 .
70
–
ايضاً تاريخ عمومي هنرهاي مصور، ص 213 .
71
–
به تاريخ عرب فيليپ حتي، ترجمة ابوالقاسم
پاينده،تبريز 1344 و فهرست آن مراجعه شود.
72
–
به رفرانس شماره 3 مراجعه شود.
73
– Historire
generale de l'art, Flamarion, paris, 1950. P. 225.
74
–
نشرية انجمن فرهنگ ايران باستان، دورة اول
شماره 3، مهر 1342، نوشتة محمد مقدم، ص 49 .
75
–
ايضاً نشرية انجمن فرهنگ ايران باستان، ص
50 تا 54 .
76
– A.
Godard, L’art de l'Iran, paris, 1962, p. 205 et pl. 105.
77
–
جلد پنجم فرهنگ نظام، 1358 هجري قمري، ص 230 .
78
– Grand
Larousse encyclopedique, T. 2, 1960, p. 798 – 799.
79
–
ايران در زمان ساسانيان، تأليف پرفسور
آرتور كريستن سن ، ترجمة رشيد ياسمي،
تهران 1317، ص 222، بموجب صفحه 332، تاريخ عرب،
ترجمة ابوالقاسم پاينده، تبريز 1344، پيمبر
قبل از ساختن منبر در مسجد مدينه يك تنة
خرما را كه بزمين استوار شده بود تكيه گاه
خود كرد كه پهلوي آن مي ايستاد و براي
جماعت خطبه
مي خواند.
80- جلد دوم تاريخ عمومي
هنرهاي مصور ، تهران 1340، ص 216
81- جزوه شماره 3 هنرهاي
تزييني و بناهاي تاريخي ايران از آغاز
اسلام تا پايان عهد قاجاريه، نوشته سيد
محمد تقي مصطفوي، 1344، ص 129
82-
G. Marcais, l,art Musulman, 1962, p.31.
83-
M. Wiet, Memoires de l,Institut d,Egypte,
T.
52, le Caire, 1947
84
تا 86- Idem. Memoires de l,Institut d,Egypt, p.
130-136.
87- تاريخ عرب ، ترجمه
ابوالقاسم پاينده، تبريز1344 ، ص 150.
88- ايضاً تاريخ عرب، ص335
89-
A.Godard, l,art de l,Iran, Paris, 1962, p.339.
|
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)