پوست انداختن مار رمز همين مفهوم است، زيرا مار از سوئي آشفتگي وظلمت ماده اوليه ايست (Prima materia, massa confusa) كه پيش از شروع عمليات كيمياگري وجود دارد واز سوي ديگر مظروفي است كه مسخ و استحاله در آن انجام مي پذيرد، يعني همان شكم ماهي – نهنگ است كه به سبب گرماي هواي دروني آن همه موهاي سر قهرمان مي ريزد يا نوعي زهدان عظيم مانند كشتي نوح است كه در آن آدم پير با تلاش و كوشش و تحمل درد و رنج جوان ميشود يا تجديد حيات مي كند و اين هستي نو همان گنجي است كه اژدها پاسدار آنست. بدينگونه زهدان مادر اعظم هم بلعنده است و هم زاينده، هم زيانكار است و هم زاينده.
حيوان
زيانكار در حكم زهدان مهيب (uterus geant) يا پوزة گشاد
ناخودآگاهي است و حيوانات كوچكتري كه به
زخم شاخ حيوان زيانكار كشته ميشود مظهر
مادة خام روان اند (Materia Prima) كه نخست بايد فنا شود تا
زندگاني دوباره بيايد به اين اميد كه
زندگاني نوين بهتر از زندگاني پيشين باشد،
بسان خورشيد كه هر شب در بطن تاريك شب
پنهان مي گردد تا هر روز رستاخيز كند.
حيوانات كوچك به اعتباري نمودار قواي
رواني اي هستند كه هنوز سازمان نيافته اند
يا نمودار قواي رواني از هم پاشيده اند. در
اينصورت حيوانات كوچك عناصر متلاشي شده و
از هم جدا و دور افتاده اي هستند كه مستقل و
خودكامه شده اند اما با گذشتن از وادي
مرگبار ناخودآگاهي زندگاني دوباره خواهند
يافت و در زندگاني نوين وحدت و جامعيت از
دست شده را بدست خواهند آورد. حيوانات كوچك
به اعتباري ديگر رمز واحدهاي زمان اند كه
چون ماه اندك اندك شكسته و نزار شده در
پوزة تاريك شب فرو مي روند تا بهنگام از
آسمان تاريك بيرون آيند و زندگاني نوي از
سرگيرند.
بكشتي نشستن امير ارسلان و رفتن بشهر فرنگ