)
رقصيدن
و پديدار ساختن جنبشهاي يك نواخت و موزون و
سنجيده در نخستين تودههاي مردم وحشي و
نيمه تمدن، محرك كارها و حركتهاي دسته
جمعي و در نتيجه زاينده هم آهنگي و يگانگي
يكههاي ( افارد) قبيلهها و خاندانها بود
و چون همين يگانگي در كارهاي مادي، يگانگيهاي
معنوي را بر انگيخت، از اينرو خواستار
فراوان داشت و بخش بزرگي از كار و كوششهاي
آنان را فرا مي گرفت ، چنانكه بسيراي از
كارها از : نيايشخدايانو پرستش چيزهاي
مقدس و جشنها وعروسيها و عزاها و طلب و بيم
و اميدها با رقص توام بودو بگفته يك
دانشمند مردم شناس: « آنچه كه امروزه بنظر
مابازي و تفريح بشمار مي رود، براي انسان
ابتدايي يك امر جدي بوده، آنها هنگامي كه
برقص بر مي خاستند،تنها قصدشان
خوشگذراني نبوده ، بلكه مي خواستند،به
طبيعت و خدايان چيزهاي مفيد بياموزند يا
تلقين كنند و بوسيله رقص طبيعت را بخواب
مغناطيسي درآروده و بزمين دستور دهند تا
حاصل خوبي ببار آورد».
كوتاه
سخن آنكه،چون رقص براستي معناي گسترده
تفريح و پديدآورندة سرور و شادي و لذت است،
پس هر جا آدميي بوده، لذت و شادي بوده، رقص
نيز بوده استو ما درريشهها و بنيادهاي
تمدن و فرهنگهر مردمي در جهان خحتي در
وحشي ترين و ابتدايي ترين آنها رقص را
بگوناگوني و فراواني مي بينيم و جا دارد
بگوييم كه هيچ هنري نيست كه بهتر و بيشتر
از رقص و رقصيدن، ويژگيهاي مردم جهان را
نشان دهد.
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)