در
تاريخ هنر هند از قديمترين ادوار، بقاياي
تزيينات رنگارنگي برجاي مانده
كه گر چه قسمتي از فن معماري بوده، ولي
مشاهده و مطالعه در زندگي انسان و حيوانات
و گياهان آن بسيار قوي بوده است. از قرن
چهارم پيش از ميلاد تا قرن اول ميلادي سبكي
كه برتري داشت مكتب saiuchi
(شمال شرقي شبه جزيره ) بود كه نفوذ هنر
هخامنشي در آن كاملاً مشهود است. گرچه لشگركشي
اسكندر مقدوني به هند در سال 1326 قبل از
ميلاد اتفاق افتاد و راه هند را بر
يونانيان گشود ولي هنديان پيروي از اسلوب هاي هنري يونان را سه قرن
بعد و آنهم از طريق حكومت هاي كوچكي كه در
ميان سواحل مديترانه و شبه قاره هند بوجود
آمده بودند آغاز كردند. اين سبك يوناني و
بودايي كه در شمال غربي هندوستان پديد آمد
تا قرن پنجم ميلادي ادامه داشت و آثاري كه
در Hadda
بر جاي مانده از قديمترين نمونه هاي آنست.
خوشبختانه هنديان براي نشان دادن احساس
هنري خود منابع ديگري نيز در دست داشته اند.
يكي در ماتورا در
مركز شبه جزيره و ديگري در آماراواتي در
جنوب تشكيل گرديده بود
)
)
)
)
)
)
)