آگاهي درباره خراسان

خراسان(استان نهم)سرزميني است به مساحت 314282 كيلومتر مربع و بيش از دو ميليون نفر جمعيت دارد. جمعيت نسبي آن در هر كيلو متر مربع 4/6 است. بزرگترين شهر و مركز آن مشهد است كه دويست و پنجاه هزار نفر جمعيت دارد و يكي از بزرگترين و زيباترين شهرهاي ايران است. سبزوار، نيشابور، قوچان، بجنورد، تربت حيدريه، بيرجند، كاشمر از نظر جمعيت، شهرهاي بزرگ خراسان هستند.

شصت در صد از مردم خراسان به كشاورزي و گله داري و در حدود 3/8 در صد به بافندگي(گليم، قالي، پارچه)و بقيه بكار‌هاي ديگر اشتغال دارند. خراسانيها به زبان فارسي سخن مي گويند و در فارسي آنها واژه هاي كهنه محلي باقيمانده است. دسته‌هائي از بلوچها و كردها به اين استان كوچ و اغلب گويش خود را حفظ كرده‌اند. كردها در روزگار كهن‌تري (گويا در زمان صفويان ) به شمال اين استان (قوچان، باجگيران، بجنورد، كلات) آمده‌اند و گويش آنها از نظر دستور واژه‌ها با كردي كرمانشاه، سنندج و مهاباد به‌كلي فرق دارد عده‌اي نيز به‌گويش تركي سخن مي‌گويند و اين تركي پر از واژه‌هاي فارسي و محلي است.

خراسانيها همه مسلمان و بيشتر پيرو مذهب تشييع‌اند و در ميان آنها به ويژه در بخش جنوب و مشرق اين استان پيروان مذاهب تسنن نيز ديده ميشوند خراسان در روزگار گذشته به سرزمين بسيار بزرگتري اطلاق ميشد كه بخش بزرگي از آن در بيرون مرزهاي سياسي ايران كنوني قرار دارد. خراسان اصلا در زبانهاي پهلوي و فارسي به معني مشرق بوده و در فرهنگهاي فارسي به اين معني ياد شده است.

سرزمين خراسان در گذشته يكي از گهواره هاي بزرگ پرورش و نشر زبان و ادبيات فارسي بوده است و دانشمندان و نويسندگان و شاعران بسيار بزرگ و فراوان از اين سرزمين برخاسته وآثار پر ارزش و جاوداني از خود به يادگار گذاشته‌اند كه مهمترين آنها شاهنامه فردوسي است.

از آثار سخنوران خراسان روح ميهن پرستي، مردانگي، دليري ، جنگاوري، ژرف انديشي و بزرگ منشي سخت نمودار و آشكار است. خيام نيشابوري، عطار نيشابوري، عنصر بلخي، شهيد بلخي، ابوشكور بلخي، مولانا جلال‌الدين بلخي، عسجدي مروزي، انوري ابيوردي، ظهير فاريابي، دقيقي، ناصر خسرو قبادياني، ابوالفضل بيهقي، غزالي طوسي، ابوسعيد ابوالخير، خواجه نظام‌الملك طوسي، ابوالفتح بستي، شيخ احمد جام از سخنوران و دانشمندان نامي خراسان بوده‌اند.     [10]

يك بافنده قوچاني در نمايشگاه خراسان