|
شاه
عباس كبير خود نقاش بود و نمونهاي از آثار
هنري او هم اكنون در موزه گلستان موجود است
شيوه نقاشي دوره عباسي از لحاظ ظرافت كاري به
پايه مكتب هرات نميرسد ولي از جهت توسعه و
قدرت و مهارت و سرعت، فوقالعاده ترقي كرده
است.
هرگاه
مينياتورهاي دوره عباسي را با آثار دوره
تبريز مقايسه كنيم به خوبي متوجه قدرت قلم و
هدف ريزهكاريهاي دوران گذشته خواهيم شد و
همچنين نقوش تزييني و گردشهاي اسليمي و خطايي
و انواع ساقهها و گل و برگها در دورة اصفهان
بسيار متنوع شده و اشكال آن قبلاً از چند نوع
گل و برگ و اسليمي ريز تجاوز نمينمود مشاهده
مي كنيم كه بيش از پنجاه [36] نوع اسليمي و گل
ابتكار گرديده و اين خود نشان بارز توسعه عمل
و سرعت كار و ازدياد هنرمند و تشويق مصادر
امور و سران قوم در آن عصر بودهاست.
مكتب
نقاشيهاي اصفهان به مراتب بيش از آثار هنري
دوران هرات و تبريز و قزوين، سبك و نفوذ نقاشي
چيني را از خود دور نموده و توانسته است به
ميزان محسوسي اصالت روح ايراني در آثار هنري
ايران خالص تركند و با ساده كردن نقوش و سرعت
عمل بيشتري، نقاشي ايران را از صفحه كاغذ به
صورت دكوراسيون ديواري و تزييني كاخها درآورد.
در
شمارة آينده راجع به سبك نقاشي دوره زنديه و
قاجاريه بحث خواهد شد.
[37]
|