صبا، محسن. "جلوه‌هاي ناديده هنر خوشنويسان ايراني". دوره8، ش 86 و 87 (آذر و دي 48): ص 10-13 ، تصوير.

خلاصه: درباره توجه خوشنويسان به تركيب خطوط و تكرار كلمات و يا جمع‌آوري يك دسته كلمات در يك محل و ايجاد يك نوع الهام خاص به بيننده.

1

 

جلوه‌هاي ناديده هُنر خوشنويسان ايراني

دكتر محسن صبا  [10]

تاريخ پيدايش خطوط مختلفي كه در ايران معمول بوده‌است ميدانيم و شرح حال خوشنويسان را در چند كتابي كه در‌بارة  دورة حيوه و آثار آنان نوشته شده‌است  مي‌خوانيم ، ولي آنچه‌ به آ‌ن كمتر توجه شده و شايد در بعضي مراحل ناديده مانده است ابتكارات و ابداعاتي است كه خوشنويسان خواسته‌اند در ضمن تحرير مرقَّعات و قطعه‌ها و مخصوصاً سياه‌مشق‌ها از خود نشان دهند. ابتكارات و ابداعاتي كاملاً منتزع از اصل هنر خوشنويسي.

از خطوط مختلفي كه نوشتن آنها در ايران معمول بوده‌است اعم از ثلث ، نسخ ، ريحان ، رقاع و توقيع ، كه آنها را اقلام ستة خطوط اصول اسلامي خوانده‌اند ، و يا تعليق و نستعليق و شكسته ، كه خاص ايرانيان بوده‌است ، نمونه‌هايي در كمال جمال خوشنويسي به دست هنرمندان ايراني موجود است و هر يك از خطاطان شهير ايران كوشيده‌اند سبك خا‌‌صي ايجاد كنند و مكتب جديدي بسازند.

سالها بعد از آنكه ابن‌مقلة ‌شيرازي خطوط ششگانه را در دسترس ذوق ايرانيان قرار داد اين خطوط راه تكامل و زيبايي‌ را به وسيلة ‌خطاطان پيمود و سرانجام در اوايل قرن هشتم ، ‌با تلفيق نسخ و تعليق ، پايه و اساس خط نستعليق نهاده شد و كار خوشنويسي در اين خط به كلك هنرمنداني چون سلطانعلي مشهدي ، مير‌‌علي‌هروي ، ميرعماد حسيني و عليرضاي عباسي به درجة ‌اعجاز رسيد.

ذوق ايراني به اين زيباييها و تازه‌گراييها اكتفا نمي‌كرد. در دنبالة ‌خط نستعليق خط شكسته ابداع شد و درويش عبدالمجيد اين خط را در زمان خود به پاية كمال رسانيد.

اما در خطوط مختلف فارسي تنها مسألة ‌زيبايي و مطابق بودن هر يك از خطوط ( با قواعد خطوط ) و ( مداد الخطوط ) در كار نبود.

2

آنچه در تاريخ خط درست معلوم نكرده‌اند آن است ‌كه جلي و خفي اين خطوط به چه منظور نوشته مي‌شده و چه تأثيري خوشنويسان از نوشتن مطالب خود به اين دو طرز انتظار داشته‌اند و آنچه به آن كمتر نظر شده تركيب جلي و خفي و از آن بالاتر تركيب انواع خطوط و يا تكرار كلمات در يك مرقع بوده‌است.

معماران و مهندسين ساختمان ايراني خوب توجه كرده‌بودند كه از خطوط مختلف مي‌توان براي تزئين ابنيه استفاده كرد و چه‌بسا مناره‌ها و گنبدها و سر‌درها و شبستانها كه با خطوط مختلف و مطالب مناسب تزئين شده‌است.

اين توجه را هنرمندان ديگر نيز كرده بودند و اغلب اشياء را با اشعاري كه به  خط خوش نوشته شده‌است زينت كرده‌اند.

تزيين پارچه و قالي و قاليچه ، كشكول و شمشير و شطرنج و غيره و حتي تخت سلاطين با اشعار و خطي خوش بسيار معمول بوده‌است.

ولي آنچه در اين مقال مورد نظر است توجه خاص خوشنويسان به تركيب خطوط و يا تكرار كلمات يا جمع‌آوري يك دسته كلمات در يك محل و ايجاد يك نوع الهام خاص به بيننده مي‌باشد.

به نظر مي‌رسد در اين مورد نبايد ترديد به خود راه داد كه خوشنويسان با تركيب نوع خاصي خطوط يا نگارش چليپا و سطور راست خواسته‌اند احساس خاصي در بيننده ايجاد نمايند. [11] محمود‌خان ملك‌الشعراء صبا كه يكي از شعراء و خوشنويسان و نقاشان مشهور دورة ناصري است در يكي از قصايد خود توجه خود را به تركيب خطوط و اينكه خوشنويسان جلوه‌هاي طبيعت را در خطوط خويش مورد نظر داشته‌اند بيان مي‌دارد و در توصيف زمستان چنين ‌ مي‌گويد:

چو در هم رفته خطهاي مورّب

بتوفد در هوا برف از بر باد

صف ناژو كه ‌بد چون سطر معرّب

الف‌وار است نك عريان و ساده

4

3

هنگام غروب آفتاب ، در فصل پاييز ، دسته‌هاي كلاغ و طرز پرش دسته‌جمعي آنها را در آسمان ، درهم شدن صفوف آنها ، و پريدن آنان را در سطوح مختلف ، مشاهده كرده‌ايم. گويا محمد‌قرطاس در اين صفحه ، كه خطوط ريز و درشت‌تر [12] را در هم آميخته ، چنين منظره‌اي ايجاد نموده است (شكل 1).

گاهي تركيب خطوط طوري سبك و روح‌افزاست كه زيباترين رقص‌هاي دسته‌جمعي را به خاطر مي‌آورد.

شكل 2 نوشته درويش عبدالمجيد تحرك و جلوة خاصي دارد.

اگر ابرهاي سياه و تجمع آنها را در يك طرف آسمان و در طرف ديگر به نظر آوريم و اين قطعة‌ميرزا غلام‌رضا را در مقابل خود نگاه داريم احساس ديدار آسمان تيره و روشن در ما ايجاد نمي‌شود؟ ( شكل 3)

بعضي قطعات تصوير پرش پرندگان در آسمان لاجوردي است.

ژول رنارد1 نويسندة فرانسوي در نصنيف ادبي خود ( تاريخ‌هاي طبيعي ) 2 مورچه‌ها را به يك رديف عدد (3)  ارقام عربي تشبيه مي‌كند. آيا نويسندگان خط غبار در آثار خود چنين نظري نداشته‌اند (شكل 4)

در تحول نقاشي ايراني چند تن از نقاشان معاصر ( مانند پيل آرام و غيره ) خط شكسته و خط نستعليق را الهام‌بخش راهي نوين در تركيب خطوط و نقوش يافته‌اند. آيا بررسي مرقعات مختلف از خطوط مختلف راه‌هاي نويني براي نقاشان ديگر باز نمي‌كند ، و نويسندگان تراجم احوال خوشنويسان سزاوار نيست كه تاريخ تحول هنر خط فارسي ر‌ا ، ‌با توجه به جلوه‌هاي ناديدة آن ، مورد بررسي قرار دهند؟ [13]

6

5

"پاورقي‌ها" :

1-            Jules  Renard

2- Histoires Naturell   در اينجا ژول رنارد جناس لفظي در بارة كتاب خود بكار برده است.