|
|
||
شفائيه ، هادي. "دوره 8 و10 ، ش89 ( اسفند 48): ص 73-76، تصوير. |
||
|
|
||
|
|
|
|
دكتر هادي
نقش خطوط در كمپوزيسيون تصاوير
(2)
خط قائم يا عمود
گياهان ، در جهت نور خورشيد رشد ميكنند.
انسانها ، به هنگام قدرتنمايي و ابراز برتري قَد عَلَم ميكنند.
اجسام ساكن و بيحركت ،
از پايگاه و محل قرار خود
، پرتوي از حس
تعادل ، استحكام و استواري ميافشانند. اين ، درس علمالاشيائي است كه از
طرف طبيعت داده شده و ما را به پذيرفتن خط
قائم و عمود به عنوان مظهر قدرت
، استحكام
،
ثبات و استواري هدايت ميكند.
وقتي خط قائم
تكرار شود
–
مانند رديفي از ستونها و يا درختان
–
احساس
قدرت و استواري بيشتر و قويتر ميگردد و
بالاخره هنگامي كه انسان در جنگلي ، ميان
تعداد بيشماري از درختان عظيم كهنسال سر
به فلك كشيده نگاهي بدانها ميافكند اين
احساس در باشكوهترين وضعش به او دست ميدهد. موقعي كه خط قائم طرح و حالت مايل به
خود ميگيرد وضع بهكلي دگرگون ميشود ( مانند
رديفي از درختان بيد در يك منظره و يا برج
مشهور پيزا ) گرچه در هر دوي اين دو موقعيت
خط قائم از بين رفته ولي احساسات و
انعكاسات فكري در برابر آن دو يكسان نيست و
خيلي با هم اختلاف دارد. با ديدن برج مايل
پيزا ، به علت فقدان نيروي تعديلكننده ، كه
بتواند مانع سقوط برج گردد ، حس تشويش و
اضطراب به انسان دست ميدهد. در حاليكه در
مورد درختان خميدة بيد ميدانيم كه شبكهاي
از ريشهها به آساني آنها را در اين حالت
نگه ميدارد. البته
[73] اينها ديگر خطوط قائم
نيستند ولي به خوبي نشان ميدهند كه تماشاگر
در برابر هر انحراف و تغييري كه به خطوط
عمود تحميل ميشود از خود چه عكسالعملي
نشان ميدهد. وقتي خط قائم در انتهاي خود به
منحني و يا پيچ ختم شود ديگر احساس قدرتي
از آن نخواهد شد و فوراً كهنسالان ، بيماران
و قدهاي خميده كه قدرت و توانايي خود را از
دست دادهاند در نظر مجسم خواهدشد. |